Leuke dingen in eigen land

Vorig weekend hebben we heel wat leuke dingen gedaan in eigen land.

Ontbijtbuffet – Belfleur – Houthalen

We zijn begonnen met een ontbijtbuffet bij Belfleur in Houthalen. Eén van mijn favoriete ontbijtadressen.

Je krijgt er koffie, thee of warme chocomelk, spek met eieren, en dan kan je je à volonté gaan bedienen aan het ontbijtbuffet met broodjes, beleg (kazen, vleesjes, zoet beleg), koffiekoekjes, peperkoek, cake, 2 soorten fruitsap,… Allemaal voor 15€ per persoon.

Ontbijtbuffet Belfleur

Nutshel – Neeroeteren

Sinds juli 2018 is Nutshel open, een nieuw vakantieconcept in Neeroeteren (Belgisch Limburg).

Zij noemen het glamping, het simpele genot van het leven in de natuur, tot rust komen, even alle connecties met de buitenwereld uitschakelen, om je connectie met de natuur terug te vinden.

Wij (een goede vriendin en ik) gingen het uittesten, want dat zijn allemaal dingen die ons wel aanspreken.

Wij hadden de kleinste cabin genomen omdat het toch best wel duur is. Wij betaalden 405€ voor 2 personen, voor 3 nachten (van vrijdag tot maandag). We kregen er 1 ontbijt bij, maar dat was pover (stuk brood, confituur, boter, koffie, thee en melk). En omdat we bij de eersten waren die gereserveerd hadden, kregen we er ook 1 BBQ bij. Normaal gaat die door in de cosy tipi beneden, maar omdat ze nog niet helemaal klaar waren met alles, kregen wij een superverzorgd en uitgebreid BBQ pakket aan onze cabin geleverd.

De tipi beneden

Ontbijt

(hier zouden ze ondertussen al aangewerkt hebben)

BBQ

Via het Barbeknoeierke. Gaat in de toekomst niet met pakket zijn, maar beneden in de tipi.

We gingen ook eens kijken naar de andere cabins die nog niet verhuurd waren (er waren 8 van de 30 cabins verhuurd dat weekend). Qua inrichting zijn ze echt SUPERmooi.

Het was leuk om te fantaseren over hoe het zou zijn om eenvoudig te leven in zo’n huisje van 3 m x 6 m in de natuur. Ik zou dat echt wel zien zitten.

Onze cabin was nog een stuk kleiner, maar het was warm (erg warm :-)) dus zaten we eigenlijk vooral buiten op ons terras.

Deze diashow vereist JavaScript.

Over de cabin zelf: het was er erg basic binnenin. Je hebt een keukentje met wasbak met enkel koud water met een primitief leidingsysteempje, waar eerst bijna geen water uitkomt en als je de kraan dan wat verder opendraait, maakt het een raar geluid en dan komt er ineens net iets te veel water uit. 🙂 Maar afwassen doe je dus met koud water, tenzij je eerst water wil gaan koken op het gasfornuis (met 2 pitjes).

Geen ijskast, maar wel een koelcel: een houten kist waarin je koelelementen steekt, die je elke dag kan gaan vervangen in de tipi beneden. Het werkt wel, maar ze ontdooiden toch wel tamelijk snel (bij temperaturen van 35°C) waardoor het eten begon te ruiken.

In de badkamer heb je een lavabo met koud en warm water. Zelfde probleem als in de keuken, ofwel te weinig water, ofwel te veel en een vies geluid. Een normale wc. En dan een originele bad/douchekuip om te douchen met warm en koud water. Er is geen mengkraan en het staat niet aangegeven wat warm en wat koud is (links warm). Hadden ze dat aangegeven, zouden ze veel minder waterverbruik hebben, want het duurt een hele tijd voor je een goede temperatuur geregeld krijgt, ook omdat hier het debiet van het water snel afneemt.

Nadeel van de badkamer was dat de sproeier boven de kuip iets te veel naar de buitenkant staat, waardoor er nogal water kan over spetsen en dat ligt er dan naast en kan niet weg. Dus de rest van het weekend moesten we wat scheef op de wc gaan zitten als we geen natte voeten wilden.

De verlichting is speciaal: een soort kerstlampjes in een jutten zak. Als je wat straffer licht wil, kun je de olielampen gebruiken die er staan.

De bedden waren goed. Er is beddengoed. Handdoeken en zeep voor de badkamer moet je zelf meebrengen. In de keuken is er afwaszeep en een handdoek.

Ondanks dat het buiten 35°C was, kregen we het ’s nachts wel goed fris met het raam open.

Nog een nadeel: je komt beneden toe, waar de parking is en de gemeenschapelijke bijeenkomstplaats zeg maar (de tipi). In die tipi ga je je ontbijt halen de eerste ochtend, en daar ga je ook koelelementen wisselen. Maar de huisjes staan boven op de berg, en het is echt wel een hele klim om boven te geraken. Voor mensen die slecht te been zijn is dit echt niet te doen. Zelfs ik zag er een beetje tegen om op de klim te doen.

Als je toekomt brengen ze jou en je bagage wel naar boven met een golfkarretje. Als je nadien wil gebruik maken van het golfkarretje, betaal je normaal zo’n 65€ voor het weekend. Ze waren nog aan het bekijken hoe ze dat gingen organiseren. Maar het is al erg duur voor een basic concept. Als je er dan nog 65€ moet bijtellen…

We hadden wel ontdekt dat we de auto ook boven konden zetten, maar vanaf een gegeven moment was de poort gesloten en konden we dus niet meer van de parking naar het domein.

Conclusie?

  • Het was er echt wel fijn en gezellig in ons huisje en we hebben er echt van genoten, op ons terras in de natuur.
  • De basic voorzieningen in het huisje zijn geen ramp, maar dan is de prijs wel erg hoog voor wat je krijgt. We gaan wel vaker een weekendje weg naar een huisje in de natuur, afgelegen en rustig. Maar daar hebben we dan wel alle comfort, veel ruimte, 2 aparte slaapkamers, een keuken en badkamer met alles erop en eraan. En we betalen bijna nooit meer dan 90€ per nacht. Terwijl we hier 135€ per nacht betaalden.
  • Nu waren er nog maar 8 van de 30 cabins verhuurd. We vragen ons wel af of de rust en stilte nog kan gegarandeerd worden als alle cabins verhuurd zijn. Want ze staan toch wel best dicht bij elkaar.

Maar dus… het was leuk om daar te zijn.

Indoor Skydiven – Fly In – Luik

We wilden ook wel eens gaan indoor skydiven, en dat zijn we zaterdagmiddag gaan doen bij Fly In in Luik.

Dat was echt een ge-wel-dige ervaring.

Wij hebben de Star Flight gedaan. Dat kostte 118€ voor 2 personen.

Zin om unieke sensaties te ontdekken? Ontdek de vrije val: 2 vluchten voor 59 euro. Dit pack bevat: Een briefing en een voorbreidingsperiode van 20 minuten. De uitrusting (combi, helm en bril) 2 vluchten over 1 slot van 30 min verdeeld.

Uiteindelijk ga je 2 keer een dikke minuut skydiven. En dat kan weinig lijken, maar dat is het echt niet. Precies lang genoeg, want het is best wel inspannend.

Wij hebben er op het moment zelf nog het foto- en filmpakket bijgenomen zodat we een paar dagen nadien ook een paar foto’s en een filmpje kregen (10€ per persoon) van ons avontuur.

Lunch – Vivendum – Dilsen Stokkem

Zondagmiddag zijn we heerlijk gaan eten bij Vivendum in Dilsen Stokkem. We hadden een deal op Groupon gevonden en konden zo 5 gangen eten voor 59€. Het waterarrangement kostte 10€ per persoon extra.

Ze hebben een Michelin ster en dat proef je!

Het was er echt heerlijk! We hebben buiten kunnen zitten en de bediening was super.

Ik had eens gehoord dat het er nogal formeel aan toeging, maar dat was helemaal niet het geval. Allemaal heel vlot, warm en menselijk.

Deze diashow vereist JavaScript.

Lieve was ook jarig geweest en dat had ik de bediening nog eens ingefluisterd, en toen het tijd was voor het dessert, kwam ze aan met deze verrassing… 🙂

Heel leuk gedaan. 🙂

We hadden om 12u30 gereserveerd en zijn er wel tot 16u15 geweest.

Natuurgebied Bergerven

Vanuit onze cabin in de Nutshel hebben we nog een mooie wandeling gemaakt naar het natuurgebied Bergerven, met de wilde paarden en het grote meer. We hebben hiervoor een stukje van het ruige laarzenpad gedaan (maar met sandalen lukte het ook hoor ;-)).

We hebben ook een hertje gezien.

Heerlijk om de paarden daar tegen te komen. Ze zijn niet bang, we hebben ze zelfs even kunnen aaien.

Dus… we hebben er weer een gigantisch leuk weekendje opzitten. 🙂

Zweeds Lapland – Tips

Heb je ook zin gekregen om naar Zweeds Lapland te trekken?

Dan deel ik graag nog een paar tips.

  • Boek via Xplore the North
  • Kies voor de Aurora Mountain Lodge als je houdt van rust, kleinschalig en natuur
  • Ga in de 2e helft van maart, dan heb je veel licht. Zon ging op rond 5u en onder rond 19u.
  • Neem best een Chalet, dan heb je wat meer ruimte en een grote gezellige zetel. Je moet je dan wel elke keer omkleden als je gaat ontbijten/lunchen/dineren. Als je een 2persoonskamer neemt, kan je gewoon op je pantoffels naar het restaurant. 🙂 Maar ik vond het livingske in de chalet toch wel heel fijn.
  • Als je een lichte slaper bent, neem dan een oogmasker mee, want er zijn geen verduisterende gordijnen en om 5u is het helemaal licht op de kamer.
  • Probeer eerst al eens een halve dag sneeuwscootertocht uit voor je een hele dag boekt, want het is best wel inspannend met een sneeuwscooter rijden.
  • Een hele dag Huskytocht is wel een absolute aanrader om naast je halve dag te boeken.
  • Weet dat het voor avondactiviteiten soms even lastig is om terug naar buiten te gaan in het donker, in de kou als je al even gezellig warm hebt binnen gezeten. Maar met de slee achter de sneeuwscooter de berg op is een aanrader, en als het sneeuwscooterrijden vlotjes gaat voor jou kan je ook een avond-sneeuwscootertocht plannen.
  • Als je een Huskytocht doet, weet dat je honden niet afremmen als ze dichter bij je voorligger komen. Denk er dus aan om echt zelf te remmen.
  • Als je een Huskytocht doet en je gaat even bergop, help de honden dan door even van de slee te gaan en zelf mee te lopen, of met één voet mee te steppen, anders krijgen die lieve beestjes je echt de berg niet op.
  • Ga voor een hele week, en niet voor 4 dagen. Het is ook fijn om eens een dag of halve dag vrij te hebben.

En dan om af te sluiten een filmpje met de hoogtepunten van deze fantastische reis.

Laatste avond

Korean, de gids stelde gisterenavond voor om naar een andere berg te gaan, iets dat klinkt als Paljas. Een ander soort berg, waar we nog niet geweest waren. Waar zelfs dit seizoen nog niemand was geweest van de gasten.

Vroeger in de winter mogen ze er niet komen met hun sneeuwscooters, omdat de rendieren graag gebruik maken van de trails die de scooters maken.

De beestjes zakken ook heel diep weg in de diepe sneeuw en op die trails kunnen ze gemakkelijker wandelen. Maar de rendierherders willen niet dat ze van die berg afgaan (begin ze anders maar eens te zoeken) daarom… Geen sneeuwscooters.

Maar nu zaten er bijna geen meer op die berg, dus mochten we er naartoe.

Ze hadden de grote slee ook vervangen door een bakske waar we gewoon met ons 2 in konden zitten, met een rendiervelleke onder en op ons.

Helemaal de berg op gereden. En daar was het helemaal wit (en pikkedonker natuurlijk). Het pad naar de berg was een trail die hij zelf nog maar onlangs had uitgezet. Het is echt ongelooflijk hoe die gasten hun weg daar vinden in een landschap dat er overal ongeveer hetzelfde uitziet. Wit met soms wat meer en soms wat minder bomen.

Toen we boven waren vroeg hij of het goed was dat we langs een andere weg terug naar beneden gingen. Ja hoor. Hij zei wel dat hij eerst een park toerkes op de top zou rijden, omdat hij het pad naar beneden moest terugvinden. Dat is echt zo onvoorstelbaar. In de pikkendonker rijdt die dan rond op de vlakke top van die berg waar elke zijkant er hetzelfde uitziet, en ineens heeft hij dan de juiste kant gevonden en kunnen we naar beneden.

Wat verderop deed hij teken dat we 2 rendieren voor ons hadden lopen. Wauw! De 3e keer rendieren vandaag. Alle goede dingen komen per 3 zeker? Ze liepen een tijdje voor ons uit op het pad. Ze wilden wel van het pad, maar ze zakten te diep in de sneeuw, dus gingen ze verder op ons pad. Maar wat later zijn ze dan toch ergens afgeslaan.

Wat verder zijn we dan gestopt om iets te drinken (warme appelsap) en een kampvuurke te maken. Het hoefde eigenlijk niet echt voor mij, want we hadden al wat kampvuurkes gehad, en als je dan in die rook zit, is dat niet zo aangenaam (en stinken al je kleren naar de rook). Maar Lieve had er wel zin in, en deze keer ging de rook naar de andere kant en was het wel gezellig.

Lieve had ook nog cake met kaarsjes bij om mijn verjaardag te vieren op locatie. 🙂

Ik heb nog veel kunnen vragen aan de gids, dus heb nog veel interessante verhalen gehoord over hoe Explore the North is ontstaan, over wat hij in de zomer doet als Cannoyninggids in Spanje, over of hij zich nooit ergert aan mensen (nee), over het verschil tussen de andere (Pinetree) lodge en Aurora mountain lodge (Pinetree iets groter, meer hotelachtig, iets meer husky mogelijkheden, bv ook avondtour), maar Aurora mountain lodge mooiere natuur, meer rust en goed als je van ‘kleinschaliger’ houdt, over relaties tussen de staff (eigenlijk niet echt veel, of toch niet langdurig), en waar de honden van de staff blijven als ze moeten werken. Allemaal toffe dingen om te weten.

We hebben geen noorderlicht meer gezien, maar dat maakte echt niets uit. We hebben ’t uiteindelijk 3 keer gezien deze vakantie.

Amai amai. Wat een ongelooflijk mooie bijzondere vakantie was dit. Zo’n mooie dingen gezien, bijzondere dingen beleefd, de complete stilte kunnen ervaren, je continu in een sprookjeswereld wanen.

Echt… een absolute aanrader.

Ik schrijf als ik thuis ben nog wel een post over tips als je ook eens naar hier wil komen.

Om 9u gaan we de bus op, 3u rijden naar de luchthaven. Dan 2 vluchtjes nemen en tegen 20u vanavond kan ik mijn eigen hondjes weer knuffelen. 🙂

Namiddag

Wat hebben we deze namiddag nog gedaan?

Hondjes knuffelen

Toen de Huskies terugkwamen van hun daguitstap zijn we nog wat hondjes gaan knuffelen en hebben we kunnen meemaken hoe alle hondjes terug naar hun huisje mochten gaan rusten na de lange tocht.

Dit was de opstelling van vandaag

Lavvu

Daarna zijn we nog wat gaan wandelen, onder andere naar de Lavvu (tent).

En daar hebben we nog even liggen chillen op een rendiervelleke.

Na de wandeling hebben we onze laatste sauna gedaan.

Laatste avondmaal

En dan was het tijd voor het laatste gastronomische avondmaal.

En Lieve had de keuken getipt dat er iemand jarig was aan onze tafel… 😉

Tocht naar het noorderlicht

Ziezo. Zodadelijk trekken we voor de laatste keer al onze warme laagjes thermische kleren aan en stappen we in de slee richting de top van de berg en gaan we duimen voor een laatste streepje noorderlicht.

Dag 6 – Verjaardag & Paarden

Vandaag is het dus ‘verjaar’-dag. 🙂

Lieve had voor een kaartje gezorgd, een bus rode bessensap, iets wat ze hier veel drinken en wat ik heel lekker vind (je doet me veel meer plezier met een bus fruitsap dan met een fles champagne of wijn, wat ik toch niet lust). En er waren vlaggen om op te hangen. Alles om er een perfecte verjaardag van te maken.

Verrassing!

Toen we van onze chalet naar het restaurant wandelden, kreeg ik een volgende verrassing. Voor het huis waar de staff slaapt, stond er ineens een baby rendier!!??

Het baby rendier en wij stonden alle 3 perplex gewoon naar elkaar te kijken tot het baby rendier besloot dat het toch beter rechtsomkeer maakte.

Hoe ongelooflijk bijzonder is het om een rendier van zo dichtbij te kunnen zien!

We zijn daarna nog gaan kijken in de richting waarin hij was vertrokken, maar hij was nergens meer te bespeuren.

Crazy horse riding

Om 10u stond de tocht met de paarden op het programma. De (supersympathieke) gids gaf eerst wat meer uitleg over de paarden.

Eerst een beetje paardjes knuffelen.

We gingen met 5 op pad vandaag.

De meeste paarden waren rond de 20 jaar, en er waren er 2 van 6 jaar. De kwajongens/speelvogels zo’n beetje. Eén van de jonkies was onlangs gekwetst en ging niet mee, de andere wel.

Ze vroeg in het begin wie er al ervaring had met paardrijden. Ik zei dat ik dat wel eens had gedaan, maar dat dat 30 jaar geleden was.

Ze toonde eerst hoe je een paard klaarmaakt. Borstelen om het vuil los te maken met één borstel en daarna proper maken met de andere borstel. Ze zocht een vrijwilliger en dat wou ik wel graag doen. Ze zei dat ik het heel goed deed, en dat ik bij deze een job in the lodge had. 🙂

Daarna moesten de hoeven nog proper gemaakt worden, het zadel opgelegd worden, en dan was het tijd om de paarden toe te wijzen aan de mensen.

Ze dacht goed na bij iedereen die ze een paard toewees, en ik kreeg uiteindelijk… één van de jonge speelvogels en ik mocht achteraan lopen. Ze had er blijkbaar veel vertrouwen in dat ik met mijn beetje ervaring 30 jaar geleden dat paard wel de baas zou kunnen. Owkey…

Mijn paard liep niet gewoon mee met zijn snoet in de richting van waar de andere liepen, maar zat naar links en naar rechts en naar boven te kijken en oh daar een tak waar ik aan wil knabbelen en pfff dat bit stoort me ik ga een beetje met mijn hoofd in het rond draaien dan heb ik er mss minder last van.

We gingen vaak door diepe sneeuw, wat me niet gemakkelijk leek voor de beestjes, maar blijkbaar was het beter voor hen dan op de paden die er vlak uitzagen voor bv de sneeuwscooters, omdat ze ineens door die platgereden laag sneeuw konden zakken.

Op een gegeven moment ging iedereen een pad in naar rechts, maar mijne Sunny (zo heette mijn paard) besloot naar links te gaan, en op dat moment begint hij te struikelen en bleef hij pogingen doen om terug rechtop te komen, maar dat bleef maar mislukken. Ik hield me met man en macht vast aan het handvat op het zadel. Het leek wel zo’n rodeo ding op de kermis dat je eraf wil gooien. Ik wist niet wat nu het beste was, eraf springen (je valt hier toch zacht in de sneeuw) of maken dat ik erop bleef zitten. Maar ik ben kunnen blijven zitten en uiteindelijk is hij terug recht op zijn benen geraakt. Phoew. Dat was even spannend.

De gids zei dat ik het heel goed had gedaan. Dat anderen meteen aan de teugels zouden beginnen trekken uit paniek wat het erger zou maken, maar dat ik rustig en ontspannen bleef en dat dat het beste was.

Even later was er een rustmomentje en daar was ik wel blij om.

We hielden halt aan een bevroren meer waar in het midden een floating sauna op staat. In de zomer kan je dus naar dat eilandje varen, sauna nemen en als je te warm krijgt het meer inspringen.

Op een gegeven moment kwam er ook een rendier op ’t gemakske voorbij gewandeld.

Wauw! Weer één zo dicht!!

Hoeveel geluk kan je hebben op één (verjaar)dag?!

Of misschien was die op zoek naar haar verloren baby rendier?

Op de terugweg probeerde ik nog meer ontspannen te zijn, vertrouwen te hebben in mijn jonge onstuimige vriend, zelf mijn energieniveau heel zen te maken en dat nam hij blijkbaar over, want de terugweg verliep rustiger.

Kijk, nu zijn we vriendjes.

Crazy horse 🙂

Deze avond gaan we nog op pad met een slee die getrokken wordt door een sneeuwscooter, de bergen in. Wij moeten alleen maar in de slee zitten, dus lekker relax.

Als er nog noorderlicht te zien zou zijn, dan is het in de bergen een mooie plek om het te zien. Ze voorspellen wel bewolkt weer wat de kans kleiner maakt. Daarom heeft ook nog niemand anders zich ingeschreven. We zijn dus (voorlopig) met 2 (terwijl er max 12 mensen meekunnen).

We hebben hier al zoveel geluk gehad, dus wie weet klaart het deze avond nog op en krijgen we nog een mooi privé noorderlichtspektakel op de berg.

Dag 5 – Nieuwe dingen uitproberen

We hebben vandaag weer een ongelooflijk mooie dag gehad.

Kortlaufen

Deze ochtend gingen we eens langlaufen. Ik had dat nog nooit gedaan. Ziet er niet zo moeilijk uit, maar in de praktijk toch even wennen.

Alleen… alles wat met schoenen te maken heeft is een risico. Ik heb nogal moeilijke voeten en als ik andere schoenen moet aandoen, dan protesteren mijn voeten nogal snel (pijn). En zo ging het dus ook met de langlaufschoenen. Ik ben 10 minuten op gegaan, en 10 minuten terug en bij deze heb ik dus gekortlaufd. 🙂

Wandeling door het dorp

Dan ben ik maar een toerke gaan wandelen, eerst een stuk door de sneeuw, de berg op en dan via het dorp terug.

Hier een rondje Lapland. Het enige geluid dat je hoort zijn mijn botten die de sneeuw doen kraken als ik me verplaats.

Onderweg nog leuke dingen opgemerkt.

Een vogelhuisje.

Mensen die een mooi zicht hebben vanuit hun tuin.

Een hondenhok (een beetje ondergesneeuwd)

De oprit die ‘vrij’ gemaakt is.

Ze hadden de verkeersborden beter wat hoger gehangen. Toch als er belangrijke info op het bord zou staan.

En toen ik terug aan de lodge kwam, stond er een paardje aan de draad. Meestal zijn ze hooi aan het eten, maar deze wou toch al eens even kennismaken voor we morgen samen op stap gaan.

Alarm alarm

Na de wandeling stonden we in de buurt van de hondenren (een hele grote afgezetten cirkel waar aan de buitenkant alle rennen van de honden zijn en in het midden is er een grote open vlakte waar de honden en sleeën klaar gezet worden als ze op tocht gaan, en waar de honden vrij kunnen rondlopen als er geen tocht vertrekt).

Op een gegeven moment loopt één van de eigenaars snel naar buiten, richting sneeuwscooters en probeert die in gang te krijgen, maar dat lukte niet.

Er was blijkbaar iets aan de hand met één van de hondensleeën die op tocht waren deze voormiddag. Ze probeerde en probeerde, en andere mensen probeerden ook om de scooter in gang te krijgen, maar het lukte maar niet. Ze was aan het twijfelen om de quad te nemen, en toen ineens zag ik 6 hondjes met een slee achter (de slee van de begeleider) zonder begeleider op, in de richting van de lodge lopen.

Ai ai… dat is geen goede zaak. Hoe gaat dit aflopen? Maar de hondjes volgden het pad dat ze kenden, maakten de laatste cirkel voor de lodge en liepen braafkes de kennel terug in. Oef!

Daarna kreeg wel iemand de sneeuwscooter in gang, is ze er meteen opgesprongen en richting de groep gereden en een tijdje later kwam ze terug, zij op de scooter, de begeleider die mee was (en haar slee met honden was kwijtgeraakt) achterop de scooter en dan alle mensen/gasten erachter in hun slee met elk hun 6 honden.

Wat was er gebeurd? Achteraan de groep was er iemand die teken had gedaan dat er iets was. De gids had de groep doen stoppen, had haar slee vast gezet met het anker en was naar achter gelopen om het probleem op te lossen, maar het anker zat blijkbaar niet vast genoeg en hoppakee… de hondjes (die altijd zin hebben om te lopen) waren er vandoor gegaan met haar slee.

De eigenares had er blijkbaar wel vertrouwen in gehad dat ze naar huis zouden lopen. Ze was alleen bang dat de slee zou omvallen en de hondjes kwetsen, of dat het anker dat er dan los achter moest hangen hen zou pijn doen. Maar het is allemaal goed afgelopen. Oef.

Hondjes knuffelen

Daarna ben ik nog wat hondjes gaan knuffelen. Dat hondje dat me een paar dagen geleden een kusje had gegeven en achteraf op Spookje leek was nu een beetje moe van het lopen. Dus geen kusje van Snoopie (zo heet hij), maar de andere wou wel graag knuffelen.

Ik vind de hondjes hier zo leuk… Ik zou er zo ene in mijn valies willen steken om mee te nemen. Alleen denk ik dat die hondjes niet zo gelukkig gaan zijn als ze een hele dag in mijn zetel moeten liggen bij 21°C…

Ik koop normaal geen souvenirs, maar dit is toch een hondje dat ik ga meenemen als aandenken aan deze bijzondere, fantastische vakantie.

Happy work person

We babbelden vandaag ook even met een meisje van de staff die in het restaurant werkt (en ons onze langlaufschoenen gaf).

Ze zei dat het sollicitatiegesprek wel grappig was gegaan. Via telefoon.

– Have you ever worked in a restaurant? – No.
– Are you a happy work person? – Yes.
– Do you like people? -Yes.

En ze was aangenomen.

Wat zitten wij het toch altijd zo ingewikkeld te maken met lange interviews met heel veel mensen en nog een assessment of testen erbovenop. 🙂

Alle mensen van de staff zijn hier echt supervriendelijk en bekwaam.

Warm zeg!

Na de lunch hebben we eerst lang buiten gezeten, op een bankje in het zonnetje. Gewoon zitten. Genieten. En het was echt warm. -10°C! We konden lang zonder jas gewoon in onze trui en trainingsbroek buiten zitten.

Nieuwe dingen proberen

We hebben dan ook eens geprobeerd wat dat gaf met die sneeuwraketten.

En dan eens die fiets met dikke banden uitproberen.

Ik heb het wel niet echt met fietsen, maar alé. Ca va nog.

Dansend paardje met rendiervelfobie

Toen we even naar binnengingen en we in de lounge van ons 4uurtje aan het genieten waren, waren er 2 mensen op paarden die terugkwamen van een tocht. Ik denk allebei staff. En dat ene meisje begon met haar paard te dansen. Echt heel mooi om te zien. Alleen had ik net mijn iPhone in de hal laten liggen. 😦

In de lounge stond er leuke muziek op, en het leek alsof dat paard op de muziek aan het dansen was. Naar achter, opzij, paar stapjes naarvoor, terug naar achter. Zo tof om te zien.

Wat later ging het meisje op de bank zitten waar rendiervellen oplagen. Het paard durfde duidelijk niet te dicht bij de bank te komen en het bleek echt bang te zijn van de rendiervellen. Het meisje stond dan recht en hield een rendiervel wat dichter bij het paard en na een tijdje durfde hij er dan wel aan ruiken, zolang het niet bewoog. Ooit een trauma opgelopen met een rendier(vel)?

Sauna check

Ook nog eens op dezelfde plaats gaan staan voor de sauna waar ik de vorige keer die foto heb getrokken waar er precies iemand achter me stond. Maar deze keer zagen de foto’s er normaal uit. Er kon ook niemand achter me staan, want achter de chalet van de sauna is het 1,5 m dieper. En Lieve die in de sauna zat en me zag staan is ook 200% zeker dat er niemand achter me stond. Het blijft dus een mysterie.

Wandeling

Daarna zijn we nog een wandeling gaan doen langs de tabaksroute die van de kust van Noorwegen helemaal tot in Rusland loopt. Vroeger zou er langs dit pad tabak gesmokkeld zijn. Wij zijn richting Finland/Rusland gewandeld (maar zijn niet tot het einde geraakt). 🙂

Na een tijdje kwamen we aan een brug over een bevroren rivier. Het bijzondere was dat je het wild kolkende water heel goed onder het ijs kon horen. Speciaal.

Nog even mijn naam in de sneeuw geschreven.

En dan terug richting de lodge bij een mooi ondergaande zon.

Zo’n mooi weer

De staff zegt het ook hoeveel geluk we hebben dat we hier elke dag stralende zon en blauwe lucht hebben. En ook dat we het noorderlicht al 2 dagen zo fel hebben gezien.

We hebben blijkbaar echt de allerbeste week van heel het seizoen uitgekozen.

(Deze avond waren er enkel wat hele lichte sluiers noorderlicht. Niet eens de moeite om over naar huis te schrijven.) 🙂

Laatste dag 40

Ziezo. De laatste dag 40 jaar zit er op. Een (alles bijeen) mooi jaar werd in schoonheid afgesloten.

Rare dingen op foto’s

Deze namiddag waren we nog eens naar de sauna gegaan. Ik was als eerste terug naar ‘huis’ gegaan, en trok nog even wat foto’s voor ik vertrok.

Dit is trouwens het zicht dat je hebt vanuit de sauna.

Ik was ook naar binnen aan het trekken (alleen Lieve zat er in en we doen ons badpak aan 🙂 ) en toen ik de foto trok en het resultaat op het scherm zag dacht ik al ‘huh? dit klopt niet? Op de foto stond er precies iemand achter me, maar dat was helemaal niet het geval??

’s Avonds nadat het noorderlicht wat aan het uitdoven was, hebben we elk nog een wensballon opgelaten.

Heel mooi, met de laatste sluiers zacht groen noorderlicht, en vooral een hemel vol sterren.

Ik liet de mijne eerst op.

Op de foto’s die ik nadien van Lieve trok, zie je iets groens op de foto’s, eerst dichtbij, daarna wat verder weg (en het is geen noorderlicht).

Ik ga maar gewoon denken dat Spookje op de één of andere manier in de buurt is…

2e (en 3e) Keer Noorderlicht!

Deze avond waren we op’t gemakske aan het eten. We hadden onze skibroek en al ons grief om buiten aan te doen (en er een tijdje te kunnen blijven staan) mee, voor het geval dat…

Het was trouwens weer heel lekker.

We zijn aan het wachten op ons hoofdgerecht als iemand van de staff binnen komt gelopen en roept ‘Noorderlicht! Noorderlicht!’

Iedereen stormde naar buiten, en we konden weer genieten van een fantastisch spektakel.

Gisteren liet iemand van de staff foto’s van het noorderlicht zien die hij met zijn iPhone had getrokken. Huh? Kan dat dan?

Hij had de gratis app ‘Night camera’ gedownload en ik had hem dan gisteren ook op mijn iPhone gezet. Ik had er niet veel vertrouwen in, want de langste sluitertijd die je kan instellen is 1/3 seconde, en Lieve had gisteren op 10 seconden getrokken. Ik heb ook geen statief en dat zou een must zijn om met een langere sluitertijd iets of wat degelijke foto’s te krijgen.

Maar vandaag heb ik het uitgetest, en dit is het resultaat.

De natuur op zijn best…

We hadden ook even een rode boord aan een sluier noorderlicht, wat best wel uitzonderlijk zou zijn (voorlaatste foto).

Toen we na een tijdje terug binnengingen, was het restaurant helemaal leeg. Arme kok. 🙂

Toen we na het dessert naar buiten gingen was er opnieuw noorderlicht.

Nu was het iets donkerder buiten, en was het moeilijker met de iPhone te trekken (of ik moet nog met de instellingen leren spelen), dus dit zijn Lieve haar foto’s.

Toch schoon he…

Moeilijke momentjes

Deze namiddag was de eerste keer deze week dat we niet echt iets te doen hadden.

Dinsdag waren we ook wel vrij, maar toen zijn we naar het dorpje gewandeld om daar alles wat te verkennen en hadden we in de namiddag een missie: de Visakaart terugvinden.

Deze namiddag hadden we nog geen plannen en was ik wat gaan lezen in de lounge, en als er dan tijd en stilte komt, dan komen ook de moeilijke momentjes.

Als ik de hondenkennel binnenwandel zou ik tegen iedereen die het wil horen graag vertellen dat ik er thuis ook 4 heb. Ah nee… 3. Slik.

Of in iets dat ik deze namiddag las kwam het woord hocuspocus voor.

En dan komen er traantjes omdat ik mijn vriendje mis… 😦

Ik ben dan wat op ’t gemak met Lieve gaan wandelen, de sneeuw en de natuur in om er nog wat over te kunnen praten en om dingen een beetje te kunnen plaatsen…

Dag 4 – Huskytocht

Deze voormiddag hebben we nog eens een huskytocht gedaan. Deze halve dag was al voorzien in ons programma. De tocht van een hele dag gisteren hadden we extra geboekt.

Ik kan alleen maar zeggen dat het weer fan-tas-tisch was. Omdat wij nu de meest ervaren sleeërs waren, mochten wij de laatste slee hebben in de rij.

We hadden wel het powerteam van de hondjes, ze gingen ongelooflijk snel vooruit, waardoor we veel op de rem moesten gaan staan zodat ze niet te dicht bij onze voorgangers kwamen.

Het was wel veel te snel voorbij… 🙂

De Husky-slee-tocht is echt mijn favoriete activiteit hier.

Wat betreft foto’s en filmpjes, zou ik er een reeks nieuwe kunnen posten, maar die lijken nogal veel op die van gisteren… 🙂

Ik heb vandaag ook eens even de iCoyote opgezet om te kijken hoe snel we gingen. 25 km/u blijkbaar.